Alweer bijna aan het einde van de vakantie zijn we in Sydney aanbelandt op het Lane Cove River Tourist Park. Dinsdag en woensdag zijn we via de kust ten zuiden van Sydney (Bateman’s Bay, Kiama, Botanay Bay, etc.) naar Sydney gereden. Vandaag (donderdag) hebben we wat in Sydney rondgelopen en de bijzonder mooie Taranga zoo bekeken. Morgen inpakken en nog even bij Fortis langs en zaterdag alweer retour Nederland…. We zullen een vleugje van het lokale weer meenemen!
Heb je eindelijk een goed internet cafe (internet-fotoshop eigenlijk), sluiten ze binnen een half uur. Weer een kort berichtje dus…
Zaterdag hebben we Broken Hill veraten na een kort bezoek aan de Big Picture, een schilderij van de outback van 12 bij 100 meter. Ze hebben alle mogelijke moeite gedaan om die grootte te verstoppen onder een afdak, maar toch wel aardig. Beetje nep kleuren, maar dat gevoel hadden we in de echte outback ook al, heel fel. Hierna vertrokken voor weer een echte outback route, bijna 300 kilometer door de kale woestijn. Halverwege slechts 1 roadhouse. Wel bijzonder na het toch wel drukke Broken Hill, ligt echt in ‘the middle of knowhere’. Na de woestijntocht in Wentworth bij de Murray River uitgekomen en lekker geluncht. Daarna nog een quick-tour door Mildura gemaakt, een ander rivierstadje. Uiteindelijk 120 kilometer verder in een dorpje terecht gekomen (naam even vergeten) en daar de camping municipal opgezocht. Eenvoudig maar prima.
De volgende morgen door de vogels gewekt. Op tijd weg vanwege een lange etappe naar Canberra. Nu geen outback, maar ‘Riverina’, een gebied tussen de Murray en Murrembridgee Rivers in waar de landbouw het naar omstandigheden goed doet. Voor onze begrippen erg kaal…. In Wagga Wagge nog even geluncht bij het lokale uitkijkpunt en na 650 kilometer tegen de schemering in Canberra aangekomen. MEt wat zoeken vinden we de camping en gelukkig, hier geen overdosis Pensionada’s maar een lekker rustig plekkie. (Tijdens onze Outback tocht waren de campings om 3 uur al gevuld met door 4×4 getrokken Caravans met uitklap dak en antenne voor de TV (we willen niets missen). Tot onze frustratie kregen deze mensen het de volgende morgen wel weer voor elkaar om vroeg weg te zijn….
Vandaag (maandag) na een koude nacht (0 graden) eerst nog wat laatste zaken gewassen en rond het middaguur de stad ingegaan. Ook hier is er net als in Adelaide prima openbaar vervoer. We nemen de bus naar het Nationaal Museum van Australie. Een bijzonder creatief gebouw, maar na 2 uur bezoek hebben we beide het idee dat er meer aandacht gegeven is aan de presentatie (veel displays en geluid, bijzondere architectuur) dan aan de inhoud. Veel hap-snap werk en geen echte lijn. Hierna weer de bus genomen naar een indrukwekkend Parlements gebouw, vooral met de ondergaande zon weg mooi. Uiteindelijk in het centrum tercht gekomen. Hier merk je wel dat dit een ‘gemaakte’ stad is…. Weinig sfeer, beetje Duits. 
Zo maar is de Ierse Pub testen.
(En ja, de Kilkenny is hier inderdaad anders..)
Even een kort berichtje vanuit Broken Hill. De Wireless Hype heeft Australie ook dusdanig veroverd dat het moeilijk is een redelijk internet cafe te vinden… De lokale score: De bib heeft 3 oude machines, het internetcafe vraagt 11 dollar per half uur en de camping heeft een op zich redelijke kiosk, maar reset zich nadat het muntje op is. Lastig in als je midden in het verhaal zit :-(.
Na Robe zijn we dus richting Adelaide gegaan. Via een mooi natuurgebied (de Coroong) was het ongeveer 300 kilometer. Ook nog gestopt in Hanhdorf, een duitsachtig stadje in de Adelaide Hills. Op Dinsdag zijn we Adelaide in gegaan. Veel gelopen en eind van de middag nog even met het trammetje naar Glenelg, een kust-wijk.
Op woensdag was het wijn en McLeods dag. Via de Barosa Valley (enorme velden met druiven en o.a. een commercieel Visitors Centre van Jacob’s Creek) naar de omgeving waar Eveline’s favorite McLeods serie is opgenomen. Uiteindelijk in Burra terecht gekomen, een oud mijn stadje. Donderdag door de echte outback naar Broken Hill gereden en vrijdag hier het 1 en ander bezocht (Flying Doctors etc.)
Nu op voor de laatste week om via Mildura en de Riverina naar Canberra en Sydney te rijden!
Vrijdag - Na de internetbieb in Hamilton zijn we op pad gegaan naar de Grampians. Na een kilometr of 50 het park bereikt en via de zuidelijk ingang de Grampians Tourist route genomen. Dat het om een toeristen route ging bleek toen een iets te ambitieuze amateur fotograaf z’n Volvo even in de berm had geparkeerd voor een mooi shot… Berm zacht, auto vast… Met vereende krachten (de 5e gestopte auto had eindelijk een sleepkabel…) hem weer op het droge getrokken.
In Halls Gap zelf eerst een plekje op de camping gezocht. Omdat het erg lekker weer was eerst even van de zon genoten en later op de middag naar het visitor - aboriginal center gegaan. Viel een beetje tegen (de LP was erg enthousiast, misschien is het zomers leuker?!) en wat ook tegen valt is dat een groot deel van de Grampians is afgesloten wegens een bosbrand in de (Australische) zomer. Gelukkig is het noordelijke deel nog goed te bezoeken. Dat doen we morgen. Het Aboriginal gedeelte bestond uit een kleine tentoonstelling, grote winkel en cafe. Dus maar een ijsje genomen.
Na het visitor center nog wat in het dorpje Halls Gap rondgelopen. Live Kangaroo’s gespot en enkele winkeltjes bezocht. ’s Avonds lekker pannekoeken gegeten en het gebruikelijk leeswerk gedaan.
Zaterdag - Voor vandaag was de hele week al slecht weer voorspeld en dus…. worden we met zon wakker. Wel een erg koude nacht geweest. We beginnen onze tour-de-Grampian met de Mount William, de hoogte lokale berg (twaalfhonderdnogiets meter). Een weg leidt ons tot 200 meter onder de top, het laatste stukje moeten we zelf doen. (Overigens ook een geasfalteerd pad). Lekker steil, maar goed te doen en zeer de moeite waard. Onderweg mooi uitzocht en een aantal bijzondere vogels. Bovenop schitterend 360 graden uitzocht over Grampians en omliggen gebied. Teruglopen naar beneden gaat een stuk sneller maar voel je goed in de kuiten….
Na de Mt. William doen we de door het visitor center aangeraden route - Borosa lookout - Reid lookout - Balkonies - McKenzie Falls - Zumstein. Je merkt dat dit de standaard toeristenroute is, veel publiek en niet allemaal in natuur geinteresseerd… (Roken in een zeer droog gebied, Over de afscheiding heen klimmen en lopen over zich herstellende vegetatie etc.) Toch wel zeer mooie plaatjes gezien en geschoten. De wegen rijden helaas wel erg lastig, zeer smal en bochtig. Goed voor de stuurmanskunst. De camper redt het op zich wel, maar al dat gerammel van servies en bestek is wel een tikkeltje iriirtant. Postief: alles is nog heel…
In Halls Gap teruggekomen vertoeft de lokale Kangaroo familie op een sportveldje. Eveline dus enthousast aan het fotograferen geslagen, geholpen door een familie met kinderen die niet begreep dat de Kangaroos de mondharmonika-spelende dochter niet konden waarderen en dus maar de andere kant op vluchtte. En daar stond Eveline klaar voor de close-up foto’s! Na een dagje verse buitenlucht en een portie pasta was het ’s avonds snel gedaan met ons…
Zondag - We hadden het plan om Kangaroo Island (South Australia) te gaan bezoeken, maar na wat informeren blijken er maar een beperkt aantal ferries te gaan met zeer beperkte ruimte voor een zeker niet beperkt aantal dollars (500). Dat hebben we er niet voor over, er is nog genoeg anders te zien. We besluiten dus om via Robe (aanrader van D&M) naar Adelaide te rijden. Bij de Grampians bezoeken we nog een item in de familie van Giant Things: de Giant Koala. Lijkt niet, maar wel een foto genomen.
De route door het westen van Victoria en het zuiden van South Australia is heel anders dan tot nu toe. Grotendeels plat en slechts hier en daar een bosje bomen. Rijdt wel lekker door. Om een uur of drie komen we in Robve aan en na wat boodschappen en het vinden van een plake op de camping (direct aan zee!) maken we nog een lekkere wandeling door dit bijzonder leuke plaatsje. Heerlijk rustig en relaxed. Tig huisjes die je doolgraag zelf zou willen bezitten (beetje ver alleen voor een weekendje weg. Alleen het visrestaurantje van D&M blijkt dicht te zijn…..
Na ons eerste dagje Great Ocean Road op dinsdag ook woensdag en donderdag nog vertoeft langs de mooie zuidkust van Victoria!
Woensdag - Na weer een koude nacht met ook weer mooi weer opgestaan. Dit keer staat de camper in de schaduw, dat helpt niet met opwarmen. Vanuit Wye River eerst naar Kenneth River waar volgens de Planet wilde Koala’s te spotten zijn. Dat klopt: In een straatje achter de lokale camping zijn in de bomen diverse knuffelkoala’s te zien. De meeste slapen meer een enkeling is op voedseljacht. Dat geeft spectaculaire beelden, want het blaadje aan het eind van het dunste takje is natuurlijk het lekkerste…. (vers, neem ik aan).
Na Wye River in Apollo Bay wat geshopt en geinternet. Daarna door naar Cape Otway. Via een lastige weg (met live kangaroo) bij het eindpunt aangekomen waar een mooi vuurtoren ons opwacht. De moeite waard dus. Canuit Cape Otway weer een lastig stuk weg richting de 12 apostels. Volgende uitdaging is een pomp vinden die ook diesel verkoopt…. Lukt niet echt. Eind van de middag komen we in de buurt van de 12 apostels, maar we besluiten die morgen maar te bezoeken. Eerst diesel, boodschappen en camping. Dat alles lukt in Prot Campbell, een toeristich plaatsje met voor het eerst een drukke camping!
Donderdag - Het weer is vandaag wat minder. Vannacht veel regen gehad, met als voordeel dat het niet zo afgekoeld is. Gelukkig is het droog maar bewolkt. Rond 10 uur gaan we richting hewt lokale Nationale Park met dus oa de 12 apostels. We beginnen bij de Gibson Steps waar je via een steile trap naar het starnd kan. Indrukwekkend omdat zo’n rotsje van ondeaf toch imposanter is. Verder komt de vloed op, we kunnen maar met moeite de golven ontwijken…. Hierna door naar de echte Apostels. (Ondertussen al lang geen 12 meer, vorig jaar is er nog eentje ingestort.) Via verschillende uitzichtspunten kunnen we een blik werken op dit bekende plaatsje van afgekalfde rotsen in zee. Ook al ken je de foto’s, dit soort dien blijft een stuk mooier als je ze echt ziet!
Na de Apostels gaan we nog naar Loch Ard Gorge waar je diverse wandelingtejs kunt maken naar nog diversere bezienswaardigheden, Arches, Blowholes of gewone uitzochtspunten en zelfs een begraafplaats voor de overledenen van de sceepsramp met de Loch Ard, ruim 100 jaar geleden. Als laatste bezoeken we ‘The Arch’ en ‘ London Bridge’ (orginele naam…) ook twee mooie spelingen der natuur.
Na dit spektakel besluiten we even een eindje door te rijden. Morgen willen we namelijk de Grampians bezoeken. We komen uiteindelijk in Hamilton, een stadje ten zuiden van de Grampians. ’s Avonds nog een eindje gelopen door het stadje in de hoop een internet cafe te vinden. Dat is wel gelukt, maar allebei de terminals bezet. Ach, het was een lekkere wandeling (en de bibliotheek is de volgende morgen gratis!)
Vanuit Apollo Bay even een berichtje over de afgelopen dagen.
Donderdagmorgen dus na een heerlijk rustoge vlucht in Melbourne aangekomen. We konden gelukkig meteen inchcecken in het hotel, perfect gelegen op de Southbank van de Yarra river, op loopafstand van het centrum. Eveline heeft eerst nog wat bijgeslapen, Jasper heeft ’s middags een eerste rondje Melbourne gedaan. ’s avond heerlijk gegeten bij een lekkere italiaans restaurant, 1 van de vele restaurantjes op de Southbank. Nog steeds wat last van jetlag, dus op tijd gaan slapen.
Vrijdagmorgen eerst het observation Deck bezocht om een mooi overzicht over de stad te krijgen. ’s middags een Yarra River Cruise gemaakt. Een bijzonder lege boot met twee heren personeel die zich zelf erg belangrijk vonden. Wel grappig om langs de diverse parken en stadions van Melbourne te varen. Na de lunch een lekkere wandeling gemaakt door een park en door de wijk East Melbourne met diverse victoriaanse huizen. Afsluitend nog een rondje Circle tram gedaan (gratis!). Ten slotte in een foodcourt gegeten (salade en/of grieks).
Zaterdagmorgen mochten we de camper ophalen. Met een taxi (die de lokatie niet, maar de hoge rekening wel wist te vinden….) naar het camper verhuur bedrijf gegaan. Na invullen van de papieren en tekenen van alle ‘Apollo Camper verhuur is niet aansprakelijk’ verklaringen en vervolgens een klein uurtje wachten stond de camper klaar. Een mooi Ford Transit met zoveel apparatuur aan boord dat er weinig bewegingsruimte meer over is…Op de snelwegen rond Melbourne blijkt wel dat het beestje bijzonder goed rijdt!
Ons eerste doel is Mornington Peninsula, te zuiden van Melbourne. Rond een uur of 4 besluiten we een camping te zoeken in Dromera om alle spullen uit te pakken en de werking van de diverse apparatuur te ontdekken. Morgen doen we wel een rondje schiereiland. ’s Avonds nog wel even het dorpje in en daarna onze eerste eigen maaltijd, pasta met champignons.
Zondag worden we met regen wakker, maar die houdt gelukkig niet al te lang aan. We blijven nog ee4n nacht oip de camping staan, dus we hebben geen haast. Om een uur of twaalf wordt het droger en gaan we op pad. We gaan eerst terug naar het noorden om in het plaatsje Brighton gekleurde strandhuisjes te zien (Wereldberoemd: voorkant Planet Victoria!) Daarna zakken we af langs diverse plaatsjes en komen we uiteindelijk weer bij Dromera uit. Na de lokale hardwarestore leeggekocht te hebben (houten vissen..) gaan we nog even van het uitzicht genieten bij Arthurs seat, een 300 meter hoge heuvel aan zee. Mooi, ook door de buien lucht met ondergaande zon.
Maandag is het wat beter weer. Via London Bridge (een rotsformatie met gat) gaan we naar Sorrento waar we de ferry naar Queenscliff pakken. Aan de andere kant aangekomen rijden we eerst naar Geelong. Dit stadje heeft sinds kort een mooie promenade met diverse houten beelden. Na een puzzeltoch door Gellong (zowel heen als terug kost het ons wat moeite de juiste wegen te vinden) gaan we door naar de Great Ocean Road. Aangezien het ondertussen eind van de middag is nemen we een camping in Anglesea aan het begin van de weg. Kunnen we morgen uitgebreid genieten van de uitzichten!
Dinsdag worden we wakker met… volle zon. De nacht was erg koud, maar dat had dus een reden: onbewolkte lucht! Erg lekker. Na de reguliere douche en ontbijt sessie vertrekken we ron half 11. De Great Ocean road is inderdaad bijzonder mooi, vooral met dit weer! Schitterende vergezichten over baaien met achterliggen heuvels. Een soort Fjorden, maar dan met maar aan een kant kust… Bij Ayers inlet bezoeken we de lokale vuurtoren, een klassieke witte met rode kop. Veel foto’s dus. (Zoals zo’n beetje overla, we zitten al over de 1000. Arme thuisblijvers In Lorne nemen we een kopje koffie op een terrasje en bezoeken we de lokale waterval. Daarna besluiten we snel een camping te nemen om van het lekkere weer te gaan genieten. Dat amping vinden lukt, de zon verdwijnt jammer genoeg snel achter de heuveles. Toch nog lekker wat gelezen en onszelf nuttig gemaakt door wat zaken te wassen. De Australische pannekoeken waren erg lekker ’s avonds!
IN Hong Kong dus wat moeite om een beetje redelijke internet gelegenheid te vinden. De gemiddelde business traveler is wireless, de beste optie was een sta-terminal op het vliegveld… Gezond in Melbourne aangekomen en backpackers zijn gelukkig nog niet wireless….!
Vlucht 1 - De vlucht van Amsterdam naar Hong Kong was helemaal vol. De stoelkeuze viel daarom wat ongelukkig uit. Zeker nadat bleek dat de speciale bagage-afgeefbalie voor internet-passagiers niet bestond en we dus konden aansluiten bij de normale incheckers. De dame achter de balie wist nog wel te melden “Als u nou wat eerder was geweest had ik u betere stoelen kunnen geven”… Verder de gebruikelijke problematiek: Weinig beenruimte, voorburen uit Venlo met een hoog waterstofperoxide gehalte die 1 seconde na de start de stoelen vol achteruit gooiden en het eten was zo-zo. Cathay Pacific is verkozen tot beste Airline van 2006, hun Business Class moet wel erg goed zijn…
Maandag 8 mei - Met enige vertraging (+/- 08.00) aangekomen op Hong Kong airport, zeer modern gelegen op een nieuw eiland voor de kust van Lantau. Bagage + douane loopt erg soepel en binnen 30 minuten zitten we in de taxi. De eerste indrukken zijn meteen overweldigend. Het landschap heeft nog het meest van de Noorse fjorden weg, de stedenbouw is Manhatten in het kwadraat. Zelfs een ‘gewone’ woontoren heeft zo’n 50 verdiepingen. Na een half uurtje komen we in het hotel aan en kunnen we meteen de kamer op. Eerst maar eens bijslapen!
Aanhet eind van de middag gaan we nog een stukje op pad door Kowloon, de wijk waarin ons hotel ligt. Via een enorme drukte aan mensen en andere lieden die ons willen overtuigen van het nut in hun winkel een pak aan te laten meten (zie ik er zo beroerd uit?!?), via de eerste Starbucks die we zien en via een overdaad aan luxueze winkelcentra komen we bij de Avenue of the Start uit. Dit is de kade van Kowloon van waar je uitzocht hebt op de skyuline van Hong Kong centrum. Zeer bijzondere skyline, een mix van hoge gebouwen en steile bergen op de achetrgrond. We zien nog net de laatste lichtstralen van de HK symphonie, een lichtshow die elke dag herhaald wordt. De Jetlag slaat nog niet toe en dus ook maar meteen neer Victoria Pak. Via een zeer steil treintje komen we bij het uitzicht punt, beetje druk maar wel weer erg indrukwekkend. +/- 500 meter hoog, maar je hebt het idee alsof je tussen de wolkenkrabbers staat. Na een laatste drankje in het ons aanbevolen Cafe Deco rond half 12 terug in het hotel.
Dinsdag 9 mei - Rond een uur of 9 wakker. Rond een uur of 10 op zoek naar ontbijt. De lokale gelegenheid in ons hotel is al dicht voor ontbijt, maar gelukkig ontdekken we 50 meter verderop ook een Starbucks. Die verkoopt ook rpima ontbijt artikelen, dat is dus geregeld. Vandaag gaan we Hong Kong center ontdekken. We kiezen voor de Lonely Planet Walking Tour en moeten daarvoor eerst de Star Ferry naar de overkant nemen. Hele ouderwetse bootjes, maar ook ouderwetse prijzen. 2,20 HK$ -> 22 eurocent. Op HK eiland aangekomen beginnen we met lopen. Omdat het ondertussen midden op de dag is, is het wel erg war (30 graden en vochtig). We doen het dus lekker rustig aan. Iets te, naar de zin van de park gestapo. Als we ergens op een bankje te opzichtig uitrusten (liggen op een bankje dus) komt een dame ons vertellen dat we rechtop moeten zitten (…). Na deze bijna-arrestatie via de Bank of China Tower, HK park en diverse andere bezienswaardigheden weer in het winkelgebied terecht gekomen (erg ver hoef je daar in HK niet voor te zoeken…). Omdat de heuvels met zware tassen toch wel erg vermoeiend zijn is er ook een roltrap naar de hoger gelegen straten (mid levels) aangelegd. Onze voetjes zijn wat moe, die nemen we dus ook maar. Je moet wel weer naar beneden lopen, dat dus maar gedaan via nog een paar parken en zo. Weer op zeeniveau aangekomen pakken we een dubbeldeks trammetje (met de nadruk op tje, maar 4 x m’n hoofd gestoten) naar Casueway bay. In het zoveelste chique winkelcentrum van 13 verdiepingen eten we wat bij de California Pizza Kitchen. Prima voer, maar ze proberen iets te hard de amerikaanse service te imiteren…
Woensdag 10 mei - De laatste dag Hong Kong. We hebben gelukkig de kamer tot half negen vanavond kunnen vasthouden (voor geld doen ze hier alles…) en ook de airport bus voor dat tijdstip gereserveerd. Plan is om via een ferry naar Lantau te gaan en daar een reuze Buddha beeld te bezoeken. Na het Starbuck ontbijt pakken we de metro naar de ferry pier, we hebben geluk, over 10 minuten vertrekt er een boot. Het weer lijkt iets koeler, al levert even doorlopen meteen een overdosis zweet op. Het water in de haven grenst aan open zee en is lekker ruig. Ons bootje heeft de nodige moeite zich er doorheen te wordtelen. Lekker voor de maag dus. Maar na een ruim half uurtje komen we aan in Mui Wo, een plaatsje aan de oostkust. We moeten verder met de bus (die ook weer meteen gaat) en komen rond 1 uur bij de Tian Tan Buddha Statie aan. Zeer mooi gelegen op een 500 meter hoge heuvel. Zelfs de 300 treden tellende trap valt mee! We besteden ongeveer 3 uur aan het bezeoken van de enorme standbeeld, de tentoonstellingen, de winkeltjes en het bijbehorende klooster. Daarna weer de bus terug naar Mui Wo waar we nog een hapje eten bij de Mac (jaja, ook op dit eiland). Vervolgens weer de ferry terug naar het hotel zodat we nog even tijd hebben om de koffers in te pakken.
Vlucht 2 - De tweede vlucht is extreem leeg en daarmee een stuk plezieriger. Lekker kunnen hangen op meerdere stoelen per persoon en de 9 uurtjes zijn zo om. Aankomst in Melbourne gaat ook vrij soepel, alleen de onbedoeld gratis verkregen plantenzaadjes geven wat problemen… Gelukkig lossen we die op voordat we door de douane gaan! G’day Australia! (En G’day lekker koel weer!)
Even een korte groet van Hong Kong Airport. Wegens een groot gebrek aan niet -wireless internet cafe’s nog geen eerdere update. Nu dus wel op HK airport waar we net ingechecked zijn voor de vlucht naar Melbourne.
Hong Kong is een bijzonder imposante stad. Schitterende Skyline, maar ook heel veel te doen in en om de stad. Maandag hebben we na wat bijslapen Kowloon verkent, dinsdag zijn we vooral in Hong Kong stad geweest en vandaag hebben we een reuze Buddha beeld op het eiland Lantau bezocht. Maar we hadden hier nog wel 7 dagen kunnen doorbrengen. Behalve het weer dan, 30 graden en erg vochtig. Goed voor het afvallen…
Nu op naar Down Under! Later meer.
PS: Op elke hoek van de straat een Starbucks en een dure merk-winkel….
“Er kan altijd nog wat tussen komen” zei mijn waarde papa vroeger altijd. Maar wat ze niet meer afpakken zijn ingepakte koffers en de elektronische boarding card. Het inchecken op internet kon al 48 uur van te voren, dus Jasper zat vrijdag om 14.00 uur achter z’n PC. Shit, werkt niet. 14.02: Shit, nog steeds niet. 14.04: YES! Het kan. En’het eerste plusje (of minnetje, het is maar hoe je het bekijkt) al gehaald: check-in sequence nr 1! De twee gangpad stoelen in een rij van drie gekozen. Nu maar hopen dat er niemand tussen ons in wil zitten…
Vandaag dus het gebruikelijke strijken, pakken en schoonmaken. We zijn redelijk klaar, alleen morgen nog een rondje zuigen. Vanavond afscheid nemen van konijn Kate en morgen komt Pat ons rond half twaalf halen. Om twee uur dus de vlucht naar onze stopover bestemming Hong Kong. En als we de hitte van vandaag al veel vonden…. In HK is het vochtig en 30 graden….
PS: Voor wie mee wil leven met de voorlopig-nog-geen-nieuwbouwhuis perikelen: We hebben een fundering!
Met dank aan Eline voor de foto!
En nu wat dichter bij (toekomstig) huis: het uitzicht vanaf ons stukje bouwgrond in project Weidevogel!