Vrijdag – Na de internetbieb in Hamilton zijn we op pad gegaan naar de Grampians. Na een kilometr of 50 het park bereikt en via de zuidelijk ingang de Grampians Tourist route genomen. Dat het om een toeristen route ging bleek toen een iets te ambitieuze amateur fotograaf z’n Volvo even in de berm had geparkeerd voor een mooi shot… Berm zacht, auto vast… Met vereende krachten (de 5e gestopte auto had eindelijk een sleepkabel…) hem weer op het droge getrokken.
In Halls Gap zelf eerst een plekje op de camping gezocht. Omdat het erg lekker weer was eerst even van de zon genoten en later op de middag naar het visitor – aboriginal center gegaan. Viel een beetje tegen (de LP was erg enthousiast, misschien is het zomers leuker?!) en wat ook tegen valt is dat een groot deel van de Grampians is afgesloten wegens een bosbrand in de (Australische) zomer. Gelukkig is het noordelijke deel nog goed te bezoeken. Dat doen we morgen. Het Aboriginal gedeelte bestond uit een kleine tentoonstelling, grote winkel en cafe. Dus maar een ijsje genomen.
Na het visitor center nog wat in het dorpje Halls Gap rondgelopen. Live Kangaroo’s gespot en enkele winkeltjes bezocht. ’s Avonds lekker pannekoeken gegeten en het gebruikelijk leeswerk gedaan.
Zaterdag – Voor vandaag was de hele week al slecht weer voorspeld en dus…. worden we met zon wakker. Wel een erg koude nacht geweest. We beginnen onze tour-de-Grampian met de Mount William, de hoogte lokale berg (twaalfhonderdnogiets meter). Een weg leidt ons tot 200 meter onder de top, het laatste stukje moeten we zelf doen. (Overigens ook een geasfalteerd pad). Lekker steil, maar goed te doen en zeer de moeite waard. Onderweg mooi uitzocht en een aantal bijzondere vogels. Bovenop schitterend 360 graden uitzocht over Grampians en omliggen gebied. Teruglopen naar beneden gaat een stuk sneller maar voel je goed in de kuiten….
Na de Mt. William doen we de door het visitor center aangeraden route – Borosa lookout – Reid lookout – Balkonies – McKenzie Falls – Zumstein. Je merkt dat dit de standaard toeristenroute is, veel publiek en niet allemaal in natuur geinteresseerd… (Roken in een zeer droog gebied, Over de afscheiding heen klimmen en lopen over zich herstellende vegetatie etc.) Toch wel zeer mooie plaatjes gezien en geschoten. De wegen rijden helaas wel erg lastig, zeer smal en bochtig. Goed voor de stuurmanskunst. De camper redt het op zich wel, maar al dat gerammel van servies en bestek is wel een tikkeltje iriirtant. Postief: alles is nog heel… 
In Halls Gap teruggekomen vertoeft de lokale Kangaroo familie op een sportveldje. Eveline dus enthousast aan het fotograferen geslagen, geholpen door een familie met kinderen die niet begreep dat de Kangaroos de mondharmonika-spelende dochter niet konden waarderen en dus maar de andere kant op vluchtte. En daar stond Eveline klaar voor de close-up foto’s! Na een dagje verse buitenlucht en een portie pasta was het ’s avonds snel gedaan met ons…
Zondag – We hadden het plan om Kangaroo Island (South Australia) te gaan bezoeken, maar na wat informeren blijken er maar een beperkt aantal ferries te gaan met zeer beperkte ruimte voor een zeker niet beperkt aantal dollars (500). Dat hebben we er niet voor over, er is nog genoeg anders te zien. We besluiten dus om via Robe (aanrader van D&M) naar Adelaide te rijden. Bij de Grampians bezoeken we nog een item in de familie van Giant Things: de Giant Koala. Lijkt niet, maar wel een foto genomen.
De route door het westen van Victoria en het zuiden van South Australia is heel anders dan tot nu toe. Grotendeels plat en slechts hier en daar een bosje bomen. Rijdt wel lekker door. Om een uur of drie komen we in Robve aan en na wat boodschappen en het vinden van een plake op de camping (direct aan zee!) maken we nog een lekkere wandeling door dit bijzonder leuke plaatsje. Heerlijk rustig en relaxed. Tig huisjes die je doolgraag zelf zou willen bezitten (beetje ver alleen voor een weekendje weg. Alleen het visrestaurantje van D&M blijkt dicht te zijn…..